Samen op Weg februari 2020

Beste zussen en broers,

Beste vrienden van Samen op Weg,

 

Woorden.

Een woord. Het Woord.

Een goed woordje. Woorden gehad.

Valt het u op hoe hetzelfde woord verschillende ladingen dekt, door de schrijfwijze of door een tweede woord?

Wie gebruikt woorden? Wij mensen gebruiken woorden, vinden nieuwe woorden uit, spreken verschillende talen. Het onderscheidt ons van de dieren. Wij zijn geschapen naar het beeld van God, op God gelijkend. Dat uit zich ook in het spreken. Het duurt maar tot vers 3 in Genesis 1: “Toen sprak God.”

De mens mocht alle dieren een naam geven, maar een hulp die bij hem paste vond hij niet. Adam kon wel met God spreken, maar dat is een relatie tussen Schepper en schepsel. Beeld en gelijkenis van God wordt verduidelijkt door de woorden: “man en vrouw schiep Hij hen”. Het is pas in Gen. 2, 23, na de schepping van de vrouw, dat de mens, de man nu, voor het eerst spreekt! “Eindelijk, vlees van mijn vlees, been van mijn gebeente.” Dat is de Hebreeuwse manier om te zeggen: mijn gelijke, naar ziel en lichaam. Wat een boodschap!

De schepping kwam tot stand door het spreken van God, de relaties tussen mensen begonnen met het spreken van de mens: gejubel vanwege het vinden en ontmoeten van de andere.

Zoals in alles kan de mens woorden gebruiken zowel voor het goede als voor het slechte. We zien dat in het taalgebruik. Wil je een goed woordje voor me doen? Dat is een man van zijn woord. Zij hebben woorden gehad (goede?).

Met woorden kunnen we bemoedigen, opbouwen, veroordelen, breken. Erger nog, de waarheid kan geweld aangedaan worden, en dit is zo erg, dat het één van de tien (ver)(ge)boden is: Vlucht… de achterklap en ’t liegen.

Er is ook het begrip: lippendienst. Of zoals God zegt: “Velen eren mij met de lippen, maar hun hart is ver van Mij.”

Wat een verschil met God. In Genesis lezen we al hoe bij elk spreken van God, de Schepping verder groeit, en als God zegt de mens te willen maken, dan gebeurt dat ook. Zo hoorde ik een priester zeggen: “Gods woord doet wat het zegt.” We lezen ook in de bijbel: “Gods woord is sterk en krachtig, het dringt door tot het raakpunt van ziel en geest.” Gods woord is zo actief, dat het de tweede persoon is van de Drievuldigheid.

Johannes die Jezus liefhad, begint zijn evangelie met: ”In het begin was het Woord, en het Woord was bij God, en het Woord was God.” Omdat wij ons afkeren van God, is Gods Woord tot bij ons gekomen, in Jezus Christus, als mens. Zo groot is de liefde van God, dat Hij tot ons is gekomen, in alles aan ons gelijk (behalve in de zonde). “En het Woord is vlees geworden, en het heeft onder ons gewoond. Niet eens vrijblijvend, Hij heeft al onze zonden op zich genomen.

Paus Franciscus riep de derde zondag door het jaar uit als “Zondag van het Woord.”

Voor ons is het een oproep om minstens elke week aandachtig te luisteren naar het Woord van God in de liturgie, het zelfs mogen eten en daarna nog figuurlijk herkauwen! Een eerste vastenpunt om dit trouw te doen, en als het kan, niet alleen op zondag maar ook even op een weekdag.

Een tweede vastenpuntje kan zijn om ons te bekeren in ons woordgebruik! Meer spreken als er goede dingen te zeggen zijn, mensen danken, bemoedigen, en als er een moeilijke boodschap of een vermaning moet gebracht worden, dit na gebed en met veel liefde doen. Roddelen doen jullie niet, dus ik zeg er verder niets over.

Lieve zussen en broers, Maria-Kefas viert dit jaar dankbaar haar 40-ste verjaardag met verschillende activiteiten, waarop we jullie graag uitnodigen. Wij hopen jullie daar te mogen ontmoeten, waarbij we misschien enkele goede woorden kunnen wisselen!

Voor de mannen verwijs ik tevens naar de website: www.sint-jozefstocht.be voor een deugddoende staptocht van Poperinge naar West-Vleteren op 19 maart, feest van de H. Jozef.

Alain

 

Samen op Weg november 2019

Beste zussen en broers,

Beste vrienden van Samen op Weg,

 

“Pater, ik wil niet naar de hemel gaan!”.

Dit zijn de woorden van een kleine jongen aan de priester die hem catechese gaf. “En waarom niet?” vroeg de priester verwonderd. “Omdat het vervelend is op een wolk te blijven zitten in een blauw kleed, en met een palmtak in de hand Alleluja te zingen gedurende miljoenen jaren!”

Ik moet eerlijk toegeven, op die leeftijd zag ik het ook niet zitten, vooral vanwege die rijstpap die ik toen helemaal niet lustte. Nu wel, dank zij Antoon 😉

Paus Benedictus XVI beaamt in de encycliek “Spe Salvi” dat veel mensen, helaas, het “eindeloos” leven eerder als een veroordeling dan als een geschenk zien; men wil wel zo laat mogelijk sterven, maar voor altijd leven, zou vervelend, en zelfs ondraaglijk zijn.” Oké, de hemel is dan toch beter dan de hel… denken we misschien. Deze lauwheid is wel desastreus voor ons spiritueel leven. De contemplatie van de realiteit van hierboven is vaak de gelegenheid van een diepere ontdekking van God.

(Op onze retraite noemde Michelle Moran trouwens het leven hierna het reële leven, en hier eerder het voorlopige, bijna virtuele leven.)

Wat gaan we dan doen in de hemel? Er staat wat in de catechismus van de katholieke kerk (§1023-1029): “Zij die sterven in de genade en de vriendschap met God zullen God zien van aangezicht tot aangezicht, ze zullen leven met Christus, de H. Maagd Maria, moeder van God, met alle engelen, heiligen en zaligen, en ze zullen in een staat van opperste geluk zijn, definitief.”

In het paradijs zullen we dus God zien, eindelijk. In 1 Kor. 13, 12 lezen we: “Vandaag zien we Hem op een gesluierde manier, als door een spiegel. We zullen God zien, en onszelf. Het zien van God omvat voor de uitverkorene ook de volmaakte kennis van zijn persoonlijk mysterie, zijn eigen ik.”

We zullen daar ook de anderen zien, en we zullen ze herkennen. We zullen onze naasten zien. Op 15 augustus 1698 kreeg de zalige Benoîte Rencurel van Onze Lieve Vrouw van de Laus een visioen van de hemel, en ze zei er ouders te zien, onder andere haar moeder, en andere personen die haar dierbaar waren. Maar we zullen daar ook anderen zien, waarvan we misschien niet dachten hen op die plaats te zien, maar toch zullen we blij zijn hen te ontmoeten. “Het paradijs is de plaats waar de traditionalist en de conservatief elkaar zullen kunnen omarmen, het zegt wat over de almacht van God!” grapt Fabrice Hadjadj in een conferentie over de zaligheid.

Ik citeer Catharina van Sienna: “Telkens een ziel in de hemel aankomt, delen allen in haar geluk en zij deelt in het geluk van allen.” En ook de kleine Teresa: “In de hemel ervaren we geen onverschillige blikken, want alle verkorenen erkennen dat ze de genade aan elkaar te danken hebben, die hun de kroon deed verdienen.”

De vreugde is zo immens dat ze niet in ons komt, maar dat wij in haar treden. Dit begrijpen blijft moeilijk. De catechismus (§1027) geeft dat toe:” Dit mysterie van de zalige eenheid met God en allen die in Christus zijn, overtreft elk begrip en elke voorstelling.” Daarom spreken de Schriften in beelden: leven, licht, vrede, bruiloftsmaal, wijn van het Rijk Gods, huis van de Vader, hemelse Jeruzalem, paradijs: “Geen oog heeft ze gezien, geen oor heeft ze gehoord, geen mens kan het zich voorstellen, al wat God bereid heeft, voor hen die Hem liefhebben.”

Lieve zussen en broers, het meeste hierboven heb ik voor jullie vertaald uit het weekblad (Famille Chrétienne) omdat het mij uitermate raakte.

Wat mij enorm trof, is dat we onszelf zullen zien, met ons persoonlijk mysterie. Ik denk dat dit een geweldige motivatie geeft om onze persoonlijke gebedstijd een boost te geven, tijd waarin we God ontmoeten, naar Hem luisteren, onszelf beter leren kennen, en zo ons voorbereiden voor die belangrijkste ontmoeting van ons leven.

Liefde is een werkwoord.

Liefde voor God: als we beslissen om dagelijks die gebedstijd aan God te geven, of moet ik zeggen van Hem te ontvangen, dan is meer nog dan de duur van ons gebed, of de kwaliteit ervan, de trouw, die ons dichter bij God en dus ook bij onszelf brengt. De stukjes van je leven die je in gebed aan God besteedt, zal je honderdvoudig terugkrijgen, zelfs nu nog, in ons virtueel, tijdelijk leven 😉

Liefde voor de naaste: hoe meer je naar de hemel verlangt, hoe meer je dit uitstraalt, en zo breng je anderen naar de Heer, een mooier geschenk kan je hen niet geven!

Ik hoop jullie later daar allemaal te mogen ontmoeten, en jullie mij, maar het mag ook eens vroeger, bijvoorbeeld op één van de vele open activiteiten van onze gemeenschap die in 2020 40 jaar wordt, en dit dankbaar zal vieren!

 

Alain

 

Samen op Weg augustus 2019

Beste zussen en broers,

Beste vrienden van Samen op Weg,

In het begin van de zomervakantie mochten Martine en ik gaan spreken over de schoonheid van de Schepping, en hoe deze helpt om de Liefde van de Schepper te herkennen.

De vakantie is een goede tijd om de schepping te beschouwen en om ons te verwonderen over de schoonheid en de grootsheid ervan, en vooral over het feit dat God ons Zijn Schepping schenkt en toevertrouwt.

We lezen dit in Psalm 8.

Eerst de grootheid van God:

Heer, onze God, hoe vol macht is uw naam wijd en zijd op de aarde;
gelijk Gij uw majesteit doet verschijnen hoog aan de hemel,

Dan onze kleinheid:

Als ik uw hemel zie – het werk van uw vingers, maan en sterren die Gij daar stelde,
wat is dan de mens dat Gij acht op hem slaat, naar het mensenkind omziet?

God heeft grootse plannen voor de mens:

En nochtans geeft Ge hem een haast goddelijke staat; met waardigheid en schoonheid hebt Gij hem gekroond, die Gij heerser maakt over het werk van uw handen.
Want alles hebt Gij aan zijn voeten gelegd.

De hele psalm is één grote lofprijzing en verwondering, maar wat mij het sterkst opvalt, is de tip voor ons mensen in vers 3:

Uit de mond der kleinen, de kreet van het kind, Uw vermogen bevestigt.

Als wij onze juiste plaats weten, namelijk dat ook wij schepsel zijn, en klein tegenover onze grote God, meer nog: kind (van God), dan roepen we het uit: de kreet van het kind.

Zoals een kind spontaan roept bij schone leuke dingen, zo mogen we Gods wondere daden bezingen. De H. Franciscus heeft dit goed aangevoeld, en dit roepen, bezingen, dat is de lofprijzing.

We loven God, ook voor de werken die Hij vandaag nog altijd doet, “Mijn Vader en Ik werken altijd!” zei Jezus eens.

God is groot en ik ben klein, zondig, machteloos, dat geeft een grote spanning. Maar als ik, Zijn kind, Zijn grootheid, goedheid bezing, uitroep en verkondig, dan is dit de kreet die ontspant en die me dichter bij God brengt.

Lofprijzing heeft op die manier genezende kracht, want ze brengt ontspanning en brengt onze blik in de juiste richting. Weg van onszelf en onze problemen, en hoopvol naar de grote God. Niet zozeer om onze problemen op te lossen, maar om ze in een beter perspectief te plaatsen, in het geloof dat God alles ten goede keert.

Paus Franciscus zegt: ”Hoop is niet een soort naïef optimisme, het is een deur naar de toekomst.”

Door de lofprijzing krijgen we meer en meer inzicht hoe God alles aan ons geeft: Zijn schepping, maar ook het volle leven, voor nu en voor eeuwig. Dit maakt van ons vreugdevolle mensen, het zout der aarde. De wereld heeft dit nodig, ze smacht naar hoop, vreugde, licht in de duisternis.

“Als het donker is, als je in de nacht bent, wat ga je doen?” vraagt de wijze. Ga je klagen, de anderen beschuldigen, ja, zelfs God de schuld geven? Of ga je kaarsen aansteken en op de kandelaar plaatsen?”

Het licht dat je zoekt is al over de wereld gekomen, Christus! Door Hem zijn onze zonden vergeven en zijn we kinderen van God. Dat geeft ons een diepe vreugde, zodat we ondanks lijden en een kruis om te dragen, God kunnen loven en danken.

Alain

 

Samen op Weg mei 2019

Beste zussen en broers,

Beste vrienden van Samen op Weg,

Theorie of ideologie, that’s the question!

Ik heb het hier, zussen en broers over de genderproblematiek. Misschien is het ver van uw bed, en misschien o zo nabij.

Voor mij is deze genderproblematiek een ideologie, dat wil zeggen, een idee, dat men tot een leer wil verheffen, en daarom steevast van een theorie spreekt, al zijn er geen wetenschappelijke bewijzen. Maar hoe ga je dan in zelfs tegen universiteiten?

En kijk, in de Standaard van 11-12 mei lees ik de opinie & analyse van Maarten Boudry, filosoof aan de UGent en ook auteur.

U kan dit artikel doornemen op mijn blog: https://alain2015.wordpress.com/

Het komt erop neer dat hij “bio-ontkenners” (men ontkent dat er van bij de conceptie man-vrouw verschillen zijn) op dezelfde plaats zet als “klimaatontkenners”, en verder stelt dat de gewone burger aan alles ervaart dat man en vrouw verschillen, en ook dat er daar voldoende wetenschappelijke bewijzen van zijn.

Ik citeer: “Bio-ontkenning is geen zaak van gewone burgers, maar van wereldvreemde academici.”

Dank u, Maarten Boudry, en zo kan ik zelf weer gewoon verder met Genesis 1, 27: “En God schiep de mens als zijn beeld; als het beeld van God schiep Hij hem; man en vrouw schiep Hij hen.” Als man en vrouw, evenwaardig en verschillend, zijn we geroepen om beeld te zijn van het onzichtbare mysterie van de drie-ene God. De H.  Johannes Paulus II heeft dit uitgebreid behandeld in de theologie van het lichaam.

Aangemoedigd door het artikel wil ik nog enkele tips geven in mogelijke confrontaties met de genderideologie. Ik heb de inspiratie gevonden in het boek van Hubert Lelièvre: “La famille face au défi du gender.” (Het gezin en de uitdaging van de gender)

Wat kunnen we doen?

Op de eerste plaats de moed niet verliezen, maar vertrouwen op Christus, de Rots, en leven vanuit Hem, vanuit de H. Geest. Daarom ook geeft Maria-Kefas een vijfweekse over het Leven in de Geest! Zo schreef H. Johannes Paulus II in “Duc in Altum”: “Ga vol hoop. Een nieuw millennium gaat open voor de Kerk als een wijde oceaan, waar je je in waagt, steunend op de Heer.”

Ten tweede ons geweten vormen. Wie u zegt dat alles spontaan, gemakkelijk moet zijn, bedriegt u. Jezus volgen wil zeggen zijn kruis dragen, en de weg is bergop, het vraagt inspanningen, ook om je geweten te vormen, door lectuur, studie,…

Verzorg uw gezinsleven. Jullie, de gezinnen, zijn “Gaudium et Spes” vreugde en hoop; jullie zijn de poorten naar het leven en de liefde. De Kerk is heel dankbaar voor de gezinnen, voor hun “ja” aan het leven. Maak van uw gezin een haard  van licht, van liefde, vergeving, luisterbereidheid en vreugde! Vier elkaar, zoals onlangs moeder werd gevierd. Draag zorg voor uw gebedshoekje en de tafelmomenten. Oh ja! Ook hier is het niet altijd simpel, maar moeilijk gaat ook, hé!

In het gezin is ieder belangrijk, ieder bestaat, en wordt bij zijn (voor)naam genoemd. Vaders, wees niet bang vader te zijn, moeders, wees niet bang moeder te zijn. Neem tijd voor elk kind, een voor een als je de nood voelt, of als ze een signaal geven. De bakens en de sporen voor het verdere leven hebben ze van u nodig.

Lees de “theologie van het Lichaam” van de H. Johannes Paulus II, profetisch antwoord op de ideologie en andere uitdagingen van onze tijd. Het is in het Nederlands vertaald. Benedictus XVI zegt: “Combineer de theologie van het lichaam met die van de Liefde, om de schoonheid, de goedheid en de waarheid van de echtelijke seksualiteit te herontdekken.

Zoek de gelegenheden om op een andere manier te spreken over de liefde en de seksualiteit in de opvoeding van de kinderen. Laat dit niet over aan de officiële instanties alleen. Ik durf hier zeker verwijzen naar de initiatieven van “Jij en Ik, een wonder”, en MFM, de cyclusshow (www.mfm-programma.be).

Laten we in deze materie eensgezind voor elkaar en voor de wereld bidden, om de wijsheid en het vuur van de H. Geest, en hoopvol uitzien op Zijn kracht, nu we op weg zijn naar Pinksteren.

 

Alain

 

Bio-ontkenners

 

Overgenomen uit De Standaard (zaterdag 11 mei zondag 12 mei 2019) Opinie &analyse

Wie? Filosoof (UGent) en auteur van ‘Waarom de wereld niet naar de knoppen gaat’ (Polis).

Wat? Klimaat­sceptici worden geweerd uit het publieke debat. Mensen die de biologische verschillen tussen mannen en vrouwen ontkennen niet: zij hebben hele academische disciplines overgenomen.

 

Hebt u weleens een discussie gevoerd met een klimaatontkenner? Het is een mooie oefening in geduld en zelfbeheersing. Klimaatontkenners zijn mensen die, ondanks de overweldigende hoeveelheid bewijzen voor het tegendeel, blijven volhouden dat ons klimaat niet opwarmt. Of dat, als het wel opwarmt, het beslist niet aan de mens ligt. Of dat, als het misschien toch aan de mens ligt, er niets tegen te beginnen valt en we moeten ophouden met ­zeuren. Zelf verkiezen ze de term ‘sceptici’, omdat ze naar eigen zeggen kritische vragen durven te stellen bij gevestigde doctrines. In werkelijkheid weigeren ze wetenschappelijke feiten onder ogen te zien, omdat die hen ideologisch onwelgevallig zijn. Twijfel is een waardevol goed in wetenschap, maar als die te ver doorslaat, kan je met recht en rede over ‘ontkenning’ spreken.

In ons publieke debat zijn klimaatontkenners relatief marginaal. Hun enige politieke vertegenwoordiger in Vlaanderen is Jean-Marie Dedecker, en zelfs hij is een lauwwarme ontkenner, een randgeval dus. In academische wandelgangen zal je ze niet gauw tegengekomen, net zomin als op deze (of andere) krantenpagina’s. De website Doorbraak is het enige medium dat hun geregeld een forum biedt. Geen toeval, want klimaat­ontkenning is vooral een rechtse aangelegenheid. Niet alle rechtse mensen zijn klimaatontkenners, maar bijna alle klimaatontkenners zijn rechts. Dat die lieden tegenwoordig in reguliere media geweerd worden, is op zich geen slechte zaak. Het heeft geen zin om eindeloos te blijven discus­siëren over kwesties die in de wetenschappelijke wereld al meer dan twintig jaar beslecht zijn.

Tonnen bewijsmateriaal

Maar er bestaat een andere vorm van wetenschapsontkenning die veel meer prestige geniet. Niet alleen is ze doorgedrongen in de academische wereld en tref je ze geregeld in opiniekaternen aan, ze heeft zelfs hele academische disciplines overgenomen. En zelfs mensen die er niet in geloven, bewijzen er lippendienst aan, uit politieke correctheid. Ik heb het over de ontkenning van biologische verschillen tussen mannen en vrouwen. Niet alleen de evidente verschillen qua anatomie en hormonale huishouding, maar ook op het vlak van psychologische attitudes, gedrag, cognitieve vermogens en interesses. Voor die vorm van wetenschapsontkenning zijn rechtse mensen nagenoeg volledig immuun. ‘Bio-ontkenning’ is bijna uitsluitend een linkse kwaal. De filosofe en zelfverklaarde evolutie­feministe Griet Vandermassen schrijft er uitgebreid over in haar nieuwe boek Dames voor Darwin, waarin ze haar collega-feministen probeert warm te maken voor de evolutionaire psychologie.

Bio-ontkenning is geen zaak van gewone burgers, maar van wereldvreemde academici

Waarom gaat het hier niet om een legitiem wetenschappelijk standpunt, maar om regelrechte ontkenning? Net als bij alle andere seksuele soorten zijn de twee seksen van homo sapiens (de definitie van ‘man’ en ‘vrouw’ volgt uit de grootte van de geslachtscellen of gameten) op een andere manier vormgegeven door natuurlijke en seksuele selectie. In onze evolutionaire geschiedenis kampten ze met andere uitdagingen, waardoor ze onderhevig waren aan verschillende soorten selectiedruk. Niet alleen is het a priori erg onwaarschijnlijk dat de primaat homo sapiens aan die evolutionaire logica zou ontsnappen, maar inmiddels is de wetenschappelijke discussie beslecht, net zoals bij de klimaatopwarming. In Vandermassens boek tref je tonnen bewijsmateriaal aan voor universele en dus cross-culturele man-vrouwverschillen, uit uiteenlopende academische disciplines.

Bij de meeste feministische auteurs, en ook binnen het academische vakgebied van genderstudies, heerst de opvatting dat dergelijke verschillen in gedrag, attitudes en interesses bijna uitsluitend het resultaat zijn van socialisatie en omgevingsinvloeden. Om dat vol te houden, hebben ze zich bijna volledig afgesloten van ­andere wetenschappelijke disciplines, zoals de biologie, genetica, endocrinologie en ontwikkelingspsychologie. Het is makkelijker het licht van de zon te loochenen als je eerst zorgvuldig de gordijnen dichttrekt.

Twijfel zaaien

Als je beide groepen vergelijkt, ­komen de bio-ontkenners er eigenlijk nog het bekaaidst vanaf. Het klimaat is een ontzettend ingewikkeld systeem en de globale temperatuur op aarde kennen we slechts door statis­tische gemiddelden te berekenen van uiteenlopende metingen op diverse tijdstippen, in oceanen, in de atmosfeer en stratosfeer. Bovendien is de voornaamste aandrijver van klimaatopwarming (CO2) een onzichtbaar en geurloos gas waarmee mensen geen enkele directe ervaring hebben. De aanvaarding van klimaatopwarming vergt dan ook een groot (maar ­terecht) vertrouwen in de wetenschappelijke methode en in wetenschappelijke instellingen als het IPCC. Als klimaatontkenner heb je het dan ook makkelijk: zaai gewoon wat twijfel over correlatie en causatie en over de onzekerheid van onze meetapparatuur.

Dat ligt bij man-vrouwverschillen wel even anders. Elk van ons heeft dagelijks ervaringen die de psychosociale verschillen tussen de seksen illustreren: in onze eigen relaties, in de opvoeding van onze kinderen, in de verhalen en roddels die we over elkaar vertellen. Bio-ontkenning is dan ook geen zaak van gewone burgers, maar vooral van wereldvreemde academici die met alle macht een ideologie proberen hoog te houden. Niet ­alleen moeten bio-ontkenners opboksen tegen de wetenschap, maar ook tegen de eigen persoonlijke ervaring.

Ooit was de argwaan van feministen tegenover evolutionaire benaderingen van de menselijke geest begrijpelijk, zoals ook scepsis over klimaatopwarming lange tijd een eerbaar standpunt was. Biologie werd vroeger misbruikt om vrouwen onder de knoet te houden en ongelijkheid te bestendigen. Maar wetenschap staat niet stil. Inmiddels ontgroeide de evolutionaire psychologie haar kinderziekten. Mede door de bijdrage van vrouwelijke wetenschappers beschikken we vandaag over een veel genuanceerder beeld van sekseverschillen, dat niet langer vertrekt vanuit het mannelijke perspectief.

Het wordt tijd dat feministen zich verzoenen met de evolutionaire erfenis van onze soort, en dat gender­onderzoekers (en veel anderen in de humanities) hun ideologische dogma’s begraven. Bio-ontkenning hoort net zomin als klimaatontkenning thuis aan universiteiten.

Samen op weg februari 2019

Beste zussen en broers,

Beste vrienden van Samen op Weg,

Goud, wierook  en mirre, dat waren de geschenken van de drie wijzen aan het pasgeboren kind Jezus. Een zus van de gemeenschap had gehoord dat deze gaven symbool zijn voor drie gaven die ook wij aan onze Heer kunnen aanbieden, namelijk ons hart, onze lofprijzing en tijd.

Geschenken, hoe vaak horen we niet met Kerstmis en nieuwjaar hoe lastig het is om de gepaste geschenken te vinden voor onze geliefde huisgenoten en dichte familie, en wat een opluchting bij velen als die dagen voorbij zijn. En hier krijgen we dan concrete tips om aan onze God gaven te schenken; dank u lieve zus voor deze fantastische tip!

Goud. Dat is ons hart. Ons hart geven aan God, dat is eerst en vooral ons hart openen voor Hem. We mogen Hem alles toevertrouwen: onze zorgen, onze vreugden, onze kleinheid. Meer nog, zelfs onze zonden mogen we aan Hem, het Lam van God, afgeven, Hij neemt ze weg! Nu en dan eens met een lente grote kuis in het sacrament van de verzoening.

Raar toch, hé, dat we Hem zelfs onze zonden mogen geven. Je moet niet speciaal over produceren, maar als ze er zijn wil Jezus ze wegnemen, zodat je weer voluit kunt ademen. De H. Geest woont in ons hart. Gun het Hem toch de ramen regelmatig open te zetten, en je zal ervaren hoe Hij meer en meer in je leven zal kunnen werken.

Je hart geven aan Jezus, dat is Hem liefhebben. Als we iemand liefhebben, dan doen we voor hem wat hij graag heeft. En dat is: “Dit is Mijn gebod, dat gij elkander liefhebt, zoals Ik u heb liefgehad.” (Joh. 15, 12) Onze liefde voor Hem wordt concreet in wat we voor onze naaste doen, en voor de armste, de kleinen, de zieken, enz. Denk maar aan de werken van barmhartigheid…

Jezus ís die andere in nood. Bij de bekering van Paulus, vraagt Jezus: “Saul, Saul, waarom vervolgt gij Mij?” Hij is die arme, die gekwetste, die eenzame, en in die mensen kunnen we Jezus liefhebben door concrete, kleine daden van liefde.

Wierook. Dat staat voor de lofprijzing. Dat is het gebed waar we persoonlijk of in groep, God prijzen om Hemzelf, om Zijn grootheid, Zijn goedheid, Zijn macht, Zijn schepping, Zijn weldaden voor ons en voor anderen. Zo zingen we bv. “Wat bent U groot, God, heilig is Uw naam, wat bent U sterk God, nu wij voor U staan, heffen wij samen, vol van vreugde onze lofzang aan!” Wij danken dan de Vader, voor de schepping, de Zoon voor de verlossing en de H. Geest, die woont in ons hart! Dit lof gebed richt onze ogen en ons hart naar God, en plaatsen Hem in het centrum.

Er zijn nevenwerkingen! De vreugde groeit in ons hart, ook het vertrouwen, dat Hij ons tegemoet komt in onze moeilijkheden. Wie looft heeft al vaak ervaren, hoeveel zuurstof er binnenkomt, tijdens dat gebed. De H. Geest helpt ons ook onze vragen bij God te brengen. Ik kan jullie zeker verwijzen naar Worship Alive, waar onze jongeren, of ze nu spijbelen (bosbrossen) of niet, de Heer vurig loven en prijzen.

Mirre. Mirre staat vaak symbool voor lijden. We zien dat in de gemeente Smyrna, dat was een lijdende kerk. “Smyrna” is dan ook Grieks voor “mirre”. De gelovigen van de gemeente te Smyrna moesten lijden om Jezus’ wil. Allen die lijden voor de Heer, zijn kostbaar in Zijn ogen.

Ik hoorde eerst dat mirre symbool staat voor onze gebedstijd. Er is geen tegenspraak. Bij het begin van Zijn lijden, in een van de moeilijkste momenten, in het hof van Olijven bad Jezus in doodsangst, en vroeg de apostelen mee te bidden. Onze aanbidding zal heel vaak een overwegen zijn van het lijden van de Heer.

Trouw te zijn aan onze gebedstijd vraagt standvastigheid, en trouw, maar het is een geschenk dat de Heer welgevallig is. Als we ook ons lijden aan Hem kunnen opdragen, dan kan het ook vruchtbaar worden.

Kortom, als we voor de Heer ons hart openen, zodat Hij Zijn woord in ons hart kan zaaien, en Hem laten werken, dan zal dit rijke vruchten voortbrengen, dat heeft Hij beloofd. Als we Hem loven en danken en wat van onze tijd geven, dan worden we mensen met een hart van goud, en dan kunnen we dit hart laten overlopen naar onze huisgenoten! Aan hen mogen we ook bemoedigingen geven (wierook) en van onze kostbare tijd, maar dat weten jullie al, hé.

God zegene u en uw op weg gaan naar Pasen, doorheen de woestijn van de vasten!

 

Alain

 

Samen op Weg – november 2018

Beste zussen en broers,

Beste vrienden van Samen op Weg,

“Wees heilig!”

Waarschijnlijk verwacht je deze oproep niet in dit blaadje en misschien vraag je je af of dit nog van deze tijd is. Misschien heb je de lezing al gestopt? Nee dus; wel, dan is dat al een eerste stap naar heiligheid 😉

Wie zegt dat nu, en waarom? God zelf om te beginnen, in Leviticus en Hij zegt ook waarom: “Wees heilig, omdat Ik heilig ben.”

Met zo’n argumentatie word ik wel even stil.

Het is van alle tijden want Petrus herneemt het in zijn eerste brief (1 Pe 1, 16) en paus Franciscus in zijn exhortatie “Gaudete en exsultate” of  “Wees blij en juich”.

Deze exhortatie van de paus gaat over de roeping tot heiligheid in de hedendaagse wereld, en ik kan alleen maar oproepen om die te lezen, dan kan je, wat dit blaadje betreft, direct naar de laatste bladzijde gaan.

Bepaalde uitspraken van de paus in zijn aansporing treffen mij enorm, en daarom wil ik ze hier ook delen, in de hoop dat jullie deze parel van paus Franciscus zelf ook gaan lezen en in uw leven laten doorwerken.

“Je zal die mens worden die de Vader in gedachte had toen Hij jou schiep.”

Deze zin kan je meenemen in je dagelijkse gebedstijd, en tot je laten komen, want het zegt zoveel. Al van in de moederschoot had de Vader je al in gedachte, en waarschijnlijk nog veel vroeger. Hij heeft een droom voor je, namelijk die bepaalde mens. En God laat Zijn dromen niet rap los, ook al maken wij er een potje van. Desnoods stuurt Hij Zijn Zoon naar ons, tot op het kruis.

OK, maar welke mens zal ik dan worden? In Genesis 17, 1 lezen we: “Leef in verbondenheid met Mij, leid een onberispelijk leven.” Dat zijn toch al twee tips.

De verbondenheid kunnen we beleven door onze trouw aan het persoonlijk gebed, elke dag, 2% van onze tijd. Velen getuigen dat ze door die tijd aan God te geven, veel tijd en zorgen uitsparen voor de rest van de dag. Een win-win situatie dus, in “hedendaagse” termen. Jezus zal in de tijd die je Hem geeft niet nalaten je in stapjes te tonen waar Hij je wil hebben, welke mens je mag worden. In het “Samen op Weg WE”, zeer modern, nemen we Jezus als GPS, we volgen Hem. De gebedstijd is daar het middel voor, de connectie, WIFI.

Wat dat onberispelijk leven betreft, gaat paus Franciscus verder: “We komen vaak in de verleiding om te denken dat heiligheid alleen bestemd is voor wie zich aan de dagdagelijkse beslommeringen kan onttrekken om veel tijd aan gebed te besteden. Dat is niet zo. Wij zijn allemaal geroepen om heiligen te worden door liefdevol te leven en een persoonlijke getuigenis te geven in alles wat we doen, op de plaats waar we zijn… Ben je getrouwd? Wees heilig door te beminnen en te zorgen voor je partner, zoals Christus dit deed voor de Kerk. … Ben je vader, moeder, grootvader, grootmoeder? Wees heilig door je kinderen met geduld te leren Jezus te volgen. … Heb je je leven aan God gewijd? Wees heilig en beleef vreugdevol je engagement.”

Je ziet, het is concreet. Je moet niet een of andere heilige willen nadoen en zo eventueel ontmoedigd geraken.

Het gaat over jou, die ene mens die de Vader in gedachten had.

“Het belangrijkste is dat elke gelovige zijn of haar eigen weg onderscheidt en het beste van zichzelf, dat wat de Heer heel persoonlijk in zijn of haar hart heeft neergelegd, laat zien.”

Naast de gebedstijd kan de partner een grote hulp zijn voor jou, door je met zijn/haar positieve blik aan te moedigen je weg te gaan, en door je te helpen je talenten te ontdekken en te ontwikkelen. Dit is natuurlijk wederzijds, en het is een onderdeel van je eigen weg je partner op dezelfde manier bij te staan, want we kregen van God “de hulp die bij ons past!” (Genesis, 2 18)

Behalve in het huwelijk, kan je ook anderen helpen hun talenten te ontdekken, in je vriendenkring, je gemeenschap, je werk.

Kijk, ik hou je niet verder op, ga nu met spoed naar een boekhandel, die deze prachtige en zeer leesbare aansporing voor u in de aanbieding heeft. (misschien ook een cadeautip?)

Ik verwijs ook graag naar verdere aankondigingen in dit blaadje: de adventskransen op 2 december, het tienerkamp tussen Kerstmis en Nieuwjaar. De Vijfweekse voor een vernieuwde doorbraak van de H. Geest komt er ook aan, na Pasen dan, en het WE in Spa in augustus en last but not least, de aanbidding, elke week op donderdag tussen 19 en 20u!

God zegene u en uw op weg gaan naar Kerstmis!

 

Alain