Maandelijks archief: juni 2017

De huwelijksrelatie – Liturgie van de liefde (einde hoofdstuk 3)

  1. Beminnen is luisteren.

Soms gaan we na de mis wat beschaamd buiten, omdat we de schriftteksten die gelezen werden niet meer weten. We hebben niets onthouden, want we hebben slecht geluisterd. Of liever, we luisterden naar onze zorgen, onze bezigheden, onze problemen die opgelost moeten worden. We kunnen niet tezelfdertijd naar onszelf luisteren en uit onszelf treden om naar de andere te luisteren… Juist daarom waarschijnlijk roept de diaken, in de oosterse liturgie het volk op: “Wijsheid, wees aandachtig!”

Priester Jacques Marin schreef een heel mooi boekje voor de koppels: “Aimer c’est pardonner” (Liefhebben is vergeven) (Edition des Béatitudes 1990).Hij zegt mij ook dat hij heel gemakkelijk een ander boekje zou kunnen schrijven: “Aimer, c’est écouter” (Liefhebben is luisteren). De echte dialoog bestaat er niet alleen in zijn ideeën en gevoelens te delen, maar ook naar de andere te luisteren. We kennen die karikaturen waar de vrouw in het lang en in het breed haar dag vertelt aan haar man, die intussen de krant leest of TV kijkt. Om de dertig seconden geeft hij dan een goedkeurend gemompel om de indruk te wekken dat hij het gesprek volgt…

Luisteren vraagt aandacht voor de andere, voor wat die zegt, en voelt.

De mannen mogen op dit gebied soms een inspanning doen. De vrouw spreekt vooral om een binding te maken met haar toehoorder. Haar woord staat in dienst van de relatie. De man drukt zich eerst en vooral uit om een informatie te geven; zijn gevoelens en emoties uitspreken is voor hem niet vanzelfsprekend. Het is nodig dat hij zich herinnert dat in het verhaal van de Schepping, het eerste menselijke woord werd uitgesproken door de man Adam voor Eva.

De verwondering voor de vrouw, gave van God aan de man, drukt zich uit in een roep van bewondering: ”Eindelijk, been van mijn gebeente, en vlees van mijn vlees!” (Gen 2, 23) Het is de vrouw die het spreken van de man tot stand brengt!

De vreugde van de mens Adam openbaart zich voor haar die zowel op hem gelijkt, deel van hemzelf, “been van mijn gebeente”, als verschilt. Zonder haar, verduurt Adam de eenzaamheid, hij ervaart een gemis dat hem belet zichzelf te vervullen. Dit oorspronkelijk woord van de man, geeft geen informatie, maar drukt een diep gevoel uit.

De Bijbelse uitdrukking: “Ze worden één vlees” (Gen 2, 24) benoemt de herstelling van de eenheid van het menselijk wezen. De totaliteit van de mens, man en vrouw, wordt teruggevonden in de vereniging van de verschillen. Een verliefde dialoog bereidt deze vereniging van de lichamen, want het is reeds de plaats van de eenheid, door het woord, van de verschillen tussen man en vrouw.

In dit domein van de communicatie, moeten we rekening houden met de psychologische verschillen tussen man en vrouw.

De echtgenoot die een sterk seksueel verlangen voelt naar zijn vrouw, houdt ervan dat zijn verlangen snel bevredigd wordt. Deze seksuele nood, die diep in zijn mannelijke psychologie is ingeschreven, toont zich vaak als een “schreeuw van het lichaam”. Zo zou een man sneller gaan over de liturgie van het woord om zonder dralen te komen tot de volledige eenheid van de lichamen…

Zij, de vrouw, houdt veel van de liturgie van het Woord! Zij wil dat belangrijk moment niet verprutsen. Het geeft haar de kans, haar gevoelens uit te drukken en haar emoties te tonen, ze weet zich beluisterd, onthaald. Zij is gelukkig haar man te horen spreken over zichzelf. Zij waardeert die momenten van intimiteit, waar haar geliefde zich durft geven, door zijn hart te openen, en niet zijn ideeën, maar zijn diepere gevoelens te delen. Voor de vrouw richt het seksueel verlangen zich eerder op het domein van de affectiviteit, d.w.z. de gevoelens en de emoties. Als ze zich door haar echtgenoot begrepen weet, zal ze naar een grotere eenheid met hem verlangen door zich fysiek met hem te verenigen, en zo “één lichaam” te worden. Maar deze eenheid zal niet gewenst zijn als ze niet voorafgegaan is door een gevoel van affectieve nabijheid.

Met veel nuance en delicatesse drukt een huwelijksconsulent het zo uit: “De man is als een “benzinemotor” – hij start onmiddellijk… de vrouw eerder een “dieselmotor”, zij heeft voorverwarming nodig”. Met deze poëtische perceptie begrijpen we beter de schoonheid van de verschillen’

EENHEID VAN DE GEESTEN EN EENHEID VAN DE LICHAMEN

In dit hoofdstuk, gewijd aan de dialoog met God en de echtgenoot of echtgenote, kunnen we het koppelgebed niet achterwege laten. Dit is een uitgelezen plaats van de dialoog van het koppel met zijn Heer. Dit gebed dat de koppels samen bidden geeft het koppel een diepe geestelijke eenheid. Deze eenheid van de geesten bevloeit de eenheid van de lichamen heel positief. Er is in de Bijbel een heel mooi koppelgebed, dat van Tobias en van Sara, die zich samen tot God richten, vooraleer zich te verenigen op hun huwelijksnacht.

“Tobias kwam van het bed overeind en zei: “Sta op, zuster, laten we bidden dat de Heer zich over ons ontferme.” En Tobias bad; “Gezegend zijt Gij, God van onze vaderen, en gezegend is uw heilige en heerlijke naam door de eeuwen heen. Mogen de hemelen en alle schepselen U prijzen. Gij hebt Adam gemaakt, en hem Eva, zijn vrouw tot hulp en stut gegeven. Uit hen is het menselijk geslacht voortgekomen. Gij hebt gezegd: Het is niet goed dat de mens alleen is, laten we een hulp voor hem maken die bij hem past. Welnu Heer, als mijn zuster hier tot mij neem, ga ik geen ongeoorloofde verbinding aan, maar ben ik trouw aan uw wet. Betoon mij uw barmhartigheid en laat mij aan haar zijde oud worden.” En Sara zei: “Amen” Daarop brachten zij samen de nacht door.” (Tobit 8, 4b-8)

 

Advertenties

Samen op weg Mei 2017

Beste zussen en broers,

Beste vrienden van Samen op Weg,

Ongeveer wekelijks plaats ik op mijn blog een stukje vertaling van het boek van Olivier Belleil over de huwelijksrelatie: een liturgie van de liefde. Het vervolg van dit blaadje komt uit die vertaling om jullie aan te zetten dit verhaal op de blog te volgen. Het is namelijk zo mooi, diep, realistisch en met veel humor.

Woorden die neerhalen, woorden die kwetsen, het is zo snel gebeurd. Hier gaat het dan over woorden die leven geven!

 

De woorden die leven geven

In het Evangelie wordt Jezus “de bruidegom” genoemd (Joh. 3, 29). Zonder ophouden verkondigt  Hij zijn liefde voor degene die hem omringen, met woord en daad. Deze boodschap van liefde grijpt aan en verandert het leven.

Wat de mensen die Hem benaderen het meest treft, zijn Zijn woorden die leven geven:

Zelfs als zijn boodschap veeleisend wordt en oproept tot diepe bekering, voelen we aan dat het steeds  met de intentie is om  leven te geven,  om te doen groeien. Het is niet verwonderlijk dat de heilige Johannes hem de naam geeft: “Het Woord van Leven” (1 Joh. 1, 1), het Woord dat Leven geeft.

Zo nodigt de heilige Petrus de christenen uit hun meester na te volgen: Zegent, want daartoe zijn jullie geroepen” (1 P. 3, 9) Dat heeft veel implicaties in het huwelijksleven.

“Eveneens gij, mannen, toont in het huwelijk begrip voor uw vrouwen; bewijst nu eer die het zwakkere geslacht toekomt…”

Hoe nu de partner “eren”, “zegenen” in de communicatie? Heel eenvoudig, door te doen als God! God zegt ons dat we waarde hebben in zijn ogen. Hij “waardeert” ons.

“Zo is het woord beter dan de gift. Zeker, is een woord niet meer waard dan een rijk geschenk? Maar de liefdevolle mens verenigt de twee.” (Si. 18, 16b-17)

“Appels van goud, op een zilveren schaal, zo is een passend woord.” (Spr. 25, 11)

God zegt ons dat we belangrijk zijn voor Hem. Hij “herkent” ons. Hij zegt ons dat we gaven hebben, talenten. Hij “waardeert” ons. Wij hebben het allemaal ervaren: woorden kunnen ons opbouwen of afbreken, ons bemoedigen of ontmoedigen, ons kwetsen of genezen.

“Een milde tong is een levensboom, een kwade tong breekt het hart.”

Hoe meer we van iemand houden (man of vrouw, ouder, kind, vriend, verantwoordelijke), hoe meer we hem waarderen en des te meer zal een woord van hem of haar invloed hebben op ons. Een slecht woord van een onbekende zal weinig impact hebben, maar een kwetsend woord van een geliefd iemand zal ons lange tijd verstoren.

Welwillende woorden van de partner  dringen heel diep tot ons door.  Ze hebben een duurzame invloed. Vanwaar hun doeltreffendheid? Omdat ze aan een diep verlangen in ons beantwoorden: erkend worden, gewaardeerd en bemind worden. God vleit ons niet om ons in te palmen. Hij waardeert ons. Dat geeft ons een formidabele affectieve zekerheid. We kunnen het leven aan, want we weten ons bemind.

Het dagelijkse leven geeft ons duizend en één gelegenheden de andere deze zegeningswoorden te zeggen die leven geven. Het hangt van ons af of we onze dagen zonnig maken met waarderende woorden voor de geliefde.

De woorden van God zijn heel eenvoudig en ze werken in op ons:

“Heb vertrouwen, wees niet bang…”

“Ge hebt waarde in mijn ogen, Ik heb je lief.”

“Houd moed…”

Zo gaat het ook voor ons. Laten we niet zoeken naar ingewikkelde woorden of sterk bewerkte retorische formuleringen Laten we eenvoudig blijven!

Voor het geval sommigen angstig zouden zijn om welwillende woorden te moeten zoeken, hier volgen er een aantal:

o “Je nieuw kleedje is zo mooi. Je straalt!” Hierbij nog een paar varianten voor heren zonder veel verbeelding: “Je bent zo mooi als een topmodel! (vermijd namen, dat kan twijfels wekken) of “Je bent zo mooi als een aanhangwagen…” (volgens de soorten interesse).

o “Dank je om aan de fietsen van de kinderen gedacht te hebben. Ze zijn super blij.”

o Maak je geen zorgen om de krassen op de auto. Het is niet erg… “ (Op dit niveau, benadert men de heiligheid.)

o “Je bent zo geduldig met mijn ouders. Ik zag dat hun opmerkingen over politiek (godsdienst – Europa – de kinderen) je ergerden, maar je bent heel rustig gebleven. Bedankt. Dat heeft me geraakt…”

De geestelijke meesters prijzen de schietgebeden aan, d.w.z. zeer korte gebeden die de gelovige kan zeggen doorheen de dag, terwijl hij zijn activiteiten gewoon voortzet. Schietgebeden of een “roep van het hart” zoals “Heer, kom mij te hulp”, “Dank U, Heer voor deze ontmoeting”, “Heer, verlicht mij voor deze beslissing”, “Wat zijn Uw werken mooi!”

Onze korte waarderende woorden zijn als deze schietgebeden. Ze houden ons in de intimiteit van de liefde, in het hart van het dagelijkse leven. Deze woorden geven ons de aanloop voor onze missie. Ze moedigen ons aan om alle moeilijkheden van het leven aan te pakken. En vooral, ze geven ons iets fundamenteels: de zekerheid gewaardeerd te worden door de geliefde, dat geeft een wonderbare kracht, een gevoel van innerlijke zekerheid.

Deze liefdeswoorden vormen een mooie liturgie van het woord om een echt goede huwelijksrelatie te hebben. De liefdevolle en tedere woorden die de seksuele relatie onmiddellijk voorafgaan zullen des te echter zijn.

Om meer te lezen, kan u naar de blog: https://alain2015.wordpress.com/

En probeer u in te schrijven op de blog, dan wordt u verwittigd, telkens als er iets gepubliceerd wordt.

 

Veel leesgenot, en afspraak in Spa, van 30 juni tot 2 juli, zoals vorig jaar, een buitengewone tijd op een buitengewone plaats met gewone mensen!

 

Alain