Maandelijks archief: december 2014

Brief aan jonge koppels nr. 6

Beste vrienden,
Zij waren beiden naakt, de mens en zijn vrouw, maar zij voelden geen schaamte voor elkaar.
Zo eindigt het tweede scheppingsverhaal, bijna laconiek. Het staat er echter niet zo maar, het is vol betekenis.
Naakt zijn wil hier zeggen zoals ze zijn, transparant, rustig, vertrouwend op de liefdevolle blik van de andere. Blik op de persoon, zoals we al zagen in de vorige brief: fysisch, psychisch enz. … De man kijkt naar de vrouw, ziet hoe zij in haar lichaam onthalend is, zorgend, mooi. De vrouw ziet de man, gericht naar de gave, zijn kracht, beschermend. Zij weten dat ze zich aan elkaar kunnen geven, aanvullend, complementair, gelijkwaardig, en vooral, in de eenheid, de communie als beeld van God! Dat is voor hen de seksualiteit, en dus hebben ze geen schaamte voor elkaar.
Hun blik is naar God gericht en ze zien hoe mooi ze zijn als beeld van Hem. Maar dan komt de bekoring om te zijn als God, i.p.v. beeld van Hem, en zetten ze de stap naar de verboden vrucht. Ze willen niet afhangen van God, Zijn geschenk wordt afgewezen, en zij, en ook wij zijn het zicht verloren op dat beeld. We zien nog slechts de seksualiteit in het kader van de voortplanting, dus zoals de dieren, en we schamen ons.
Is dat niet erg? Waarvoor dienen al die mooie dingen over ons lichaam, als het toch verloren is?
Blijven we even bij het beeld van de pottenbakker, God die de mens boetseerde uit klei. De pot is gebroken, maar God neemt daar geen vrede mee. Hij bedenkt een herstelling die nog beter is, maar het zal wat tijd nemen. Zijn Zoon zal die herstelling op zich nemen.
Johannes Paulus zegt ook dat de kennis van de mens van het begin, inderdaad door de erfzonde is uitgewist, maar dat er heel diep in ons toch een verre echo is van onze oorspronkelijke schepping. Door Zijn dood en verrijzenis, heeft Jezus gezorgd dat wij de H. Geest kunnen ontvangen, en zo wordt ons lichaam, tempel van de H. Geest! Kijk, opnieuw krijgt ons lichaam een hogere waarde.
Bidden, dat is spreken met God, maar ook luisteren naar Hem, in de stilte luisteren naar de H. Geest die in ons hart woont, en die ons, Jezus heeft het ons belooft, alles zal meedelen wat we nodig hebben.
Onze lichamen zijn niet veranderd door de erfzonde, het is onze blik die vertroebeld is. Het komt er dus op aan onze blik naar onszelf, naar de andere te bekeren.
Misschien vinden we ons lichaam niet zo formidabel, in vergelijking met enkele filmsterren. Maar we moeten geen filmster zijn om beeld van God te zijn. Het is door de gave van onszelf dat we mooi worden. Wij doen dat met het lichaam zoals we het gekregen hebben. Dat aanvaarden, ook al hebben we een te grote neus, of flaporen, of … en God danken voor wie we zijn, is al een eerste bekering. We aanvaarden weer dat we door Hem zijn geschapen in plaats van zelf god te willen zijn.
Als echtpaar is het een levenswerk om elkaar zo te zien: transparant, rustig, vertrouwend op de blik van de andere. Het is vallen en opstaan, maar Jezus onze Redder, medepassagier in ons bootje, wil ons helpen.
We zullen verder zien hoe dit kan.
Alain

Advertenties