Maandelijks archief: januari 2015

Brieven aan jonge koppels nr. 8

Beste vrienden,
Liefde is blind.
Dat zeggen mensen als iemand verliefd wordt. Zij bedoelen daarmee dat niemand volmaakt is, maar dat de pas verliefde daar geen ogen en oren naar heeft! Hij ziet enkel veel goede dingen bij de andere, en is verbaasd of zelfs boos omdat vrienden en vooral zijn ouders daar blind voor zijn. Wie is nu blind?
“Zo grappig dat Jan is, hij brengt mij altijd aan het lachen.” “Mieke is zo mooi als ze lacht, en ze is beeldig in haar nieuw kleedje!” “Jan heeft me weer verrast met zo’n fijn cadeautje, zelf gemaakt dan nog!” “Mieke is zo slim, en organiseren dat ze kan, alles was weer tot in de puntjes geregeld.”
“Komaan Jan, kan je dan nooit eens ernstig zijn?” “Zeg Mieke, weeral een nieuw rokje, moet dat nu echt?” “Zeg, jan, waar blijf je altijd zo lang? Weeral aan het bricoleren, er zijn nog wat andere dingen te regelen hoor!” “Pfff, ze weet het weeral beter, en alles is zo maniakaal geregeld; onverwachte dingen, daar moet ik niet op rekenen.”
Kijk, kijk! Waar ze als verliefden allemaal oog voor hadden, is dat dan verdwenen, weg? Is de verliefdheid voorbij? Zijn ze nu inderdaad blind voor al die leuke dingen van weleer?
Welneen, het is niet gedaan, maar er moet een nieuwe stap gezet worden. Door de gewoonte is de blik wat afgestompt en focust nu plots op zaken die ons minder liggen, op gebreken die we vroeger niet (wilden) zien?
De stap die moet gezet worden, dat is een positieve bril opzetten, zelfs met verschillende focussen. De eerste focus is gewoon die van de verliefde, om de mooie dingen van het begin terug te zien, want ze zijn niet weg, maar je kijkt ernaast.
De tweede focus, is die van de liefde. De liefde die de ander ziet zoals hij is, met zijn talenten, zijn eigenaardigheden, zijn gebreken. En liefde neemt dan een beslissing: namelijk om van die andere te houden, zonder hem of haar te willen veranderen.
Dat is het verschil tussen verliefdheid en liefde. Verliefdheid is een gevoel, en dat is goed hoor, want het richt u naar een persoon om lief te hebben. En de liefde is een daad, een beslissing. Liefde is een werkwoord, om samen een heel mooi avontuur te beleven! In het beeld van het bootje is dat: niet meer met de stroming mee dobberen, maar roeien om je doel te bereiken.
Maar hoe doe je dat? Wel je beslist om dagelijks iets positiefs te zien in die andere, in wat hij of zij is, of zegt, of doet, voor jou of voor anderen. Het is een goede praktijk om ’s avonds je dag eens te overschouwen, en zo iets positiefs te vinden.
Misschien schijnt je dat onnatuurlijk? Welja, stroomopwaarts, dat gaat niet vanzelf, je moet er een inspanning voor doen, en volhouden. Maar het loont, en eens het gewoonte wordt, zal je zelfs regelmatig de verliefdheid weer ervaren, beloofd!
Zo hoor je eens een vriendin over haar man klagen die zijn kleren overal laat slingeren, en de vuile was zomaar op de grond ploft. En dan besef je plots hoe jouw lieveling dat heel gewoon altijd netjes deed. Nu pas zie je het, en het verwarmt je hart. Zeg het hem: dank je, schat, voor je orde.
Als man heb ik vaak ervaren hoe precies Martine weet wat ik graag lees of eet of doe, en zo heb ik beseft hoe goed ze kan luisteren.
Aan de slag dus, bekeer je blik, beslis nu dat je dit dagelijks doet. Als het eens moeilijk is, vraag dan aan God je hierin te helpen, dat is ook een genade die aan het huwelijkssacrament vasthangt. Je zal versteld staan hoeveel dit kan veranderen.
Misschien vind je dat je al een positieve blik hebt, en dat die niet moet veranderen. Schitterend, proficiat, doe zo voort.
Alain

Advertenties

Brieven aan jonge koppels nr. 7

Beste vrienden,
Vooraleer verder te gaan, wil ik de eerste zes brieven even resumeren.
In de eerste brief gaf ik het beeld van het huwelijksbootje, waarmee we allemaal op weg zijn, naar onze bestemming. Deze bestemming is nog vaag, maar het is ons geluk, en we hebben middelen aan boord om de koers te bepalen, en andere bootjes in de buurt. We zijn niet alleen.

In de tweede brief bleek dat het belangrijk is om regelmatig de tijd te nemen om te controleren of we nog wel goed varen, niet alleen de richting, de koers, maar ook het welzijn van de bemanning! Regelmatig samen tijd nemen voor elkaar is een bouwsteen van uw geluk.

In de derde brief beseffen we dat dit huwelijk een roeping is vanwege God. Jullie zijn geroepen om juist dank zij het huwelijk, door de dagelijkse trouw aan elkaar in de kleine, materiele dingen gelukkig, heilig te worden.

In de vierde brief zien we hoe God de mens schept, naar Zijn beeld en gelijkenis. De mens is eerst alleen, om te ervaren dat hij een persoon is, geschapen voor de gave, de zelfgave. Hij ervaart dit door de oorspronkelijke eenzaamheid, en er groeit een groot verlangen in hem om zich te kunnen geven, zoals God zich geeft, maar hij vindt even geen wezen dat bij hem past.

In de vijfde brief lezen we dat God de vrouw schept en dat de mens uitzinnig van vreugde is, want nu zal hij zich kunnen geven. De gave, de zelfgave maakt ons gelukkig, het is onze roeping. Daarom moet de JA ook totaal zijn, exclusief, in volle respect voor de andere.

In de zesde brief lezen we het belang van het lichaam. Onze wederzijdse liefde is spiritueel, jazeker, maar ook en vooral geïncarneerd, dus met ons lichaam. Ons lichaam definieert de persoon. Ons lichaam is mooi, maar onze blik moet sinds de erfzonde weer juist worden.

Tot hier waren we gekomen, en in de volgende brieven gaan we zoeken hoe we dit nu concreet maken.
Hoe werken we eraan, met tips van de Samen op Weg weekends, en wat kunnen we over onszelf leren om beter naar de andere te kunnen gaan.

Alain