Maandelijks archief: november 2015

Samen op Weg November 2015

Beste zussen en broers,

Beste vrienden van Samen op Weg,

 

In het weekblad Tertio lees ik dat synode komt van syn-odos en dat het betekent “Samen op weg gaan”. Dat heeft me blij verrast en ook doen nadenken. Samen op weg gaan, is dat niet op elke schaal?

Van klein naar groot: een man en een vrouw die elkaar het ja-woord geven, het gezin, de familie, trouwe vrienden, verenigingen, een gemeenschap, een grotere kring rond een gemeenschap, en dan blijkbaar ook de kerk die op wereldschaal de weg op die manier wil bewandelen.

Meer nog, het initiatief, de uitvinder, dat is toch God zelf!

Er zijn twee aspecten, er is het samen zijn, en er is de beweging.

God, dat is de Vader, de Zoon en de H. Geest, de Drie-eenheid is het volmaakte samen zijn, maar er is ook een geweldige beweging, want de Geest van God zweefde over de wateren, dat staat in de tweede zin van de Bijbel!

God zoekt ook de vriendschap van de mens en houdt ervan met de eerste mens te wandelen in de tuin. God wil samen met de mens op weg gaan.

“Trek weg uit uw land…” zijn de eerste woorden van God aan Abraham. (Een predikant verwoordde het zo: ge wordt geen christen door in uw pantoffels te blijven.)

Als we met Mozes aan God vragen wie hij is, dan antwoordt Hij: “Ik ben die ben”, maar het wordt ook vertaald als: “Ik zal er zijn voor jou”. God wil samen met ons zijn en samen met ons op weg gaan.

Jezus zegt het ook: “Waar twee of meer in mijn naam samen zijn, daar ben Ik in uw midden.”

Dat geldt zeker al voor jullie huwelijksbootje! Maar het geldt voor elke gedoopte, de Geest woont in ons hart!

Ook de Kerk wil samen met ons op weg gaan, en gebruikt daarvoor de synode. Het is goed dat we ons daarvoor ook openstellen. En het woord dat het meest naar boven komt, is de barmhartigheid.

Op 8 december begint ook het Jaar van de barmhartigheid, dat is geen toeval, het is het werk van de H. Geest in onze Kerk.

Hoe kunnen wij dat nu in het kleine doen?

De advent komt eraan, een nieuw kerkelijk jaar, een nieuw begin.

Eerst persoonlijk: laten we ons laven aan de barmhartigheid van God. Hij verwacht ons in het sacrament van de verzoening om alle zonden en zwakheid uit te wissen en nieuwe kracht te geven, meer nog, leven van eeuwigheidswaarde.

In het koppel, spreek een moment af van kwali-tijd, waar je je relatie een nieuwe boost geeft, door elkaar te bemoedigen, te bevestigen, vergiffenis te vragen, een momentje samen te bidden, en vooral ook iets te doen dat jullie graag samen doen…

In het gezin, organiseer weer eens een gezinsavond met de kinderen, beter nog, waarom geen vier tijdens de advent, vertel hen de verhalen van Jezus, vertel hen ook over de vergiffenis, sorry zeggen, en verwacht het Kerstekind met hen, niet enkel als kindje Jezus, maar ook als de grote kindervriend.

Ruimer nog en algemener. In Tertio sprak Enzo Bianchi over barmhartigheid, voor christenen een werkwoord. We kunnen als gezin ook één van de werken van barmhartigheid overwegen, en effectief doen. Geven en vergeven, is ook barmhartigheid. De juiste attentie, het geschenkje dat de andere zo deugd doet, en vergiffenis schenken, zelfs nog voor de andere het vraagt, dat alles is naar Gods beeld en gelijkenis.

Vandaag de dag schijnt de wereld ons dorp te zijn, maar het is virtueel, het is niet tastbaar en we weten niet goed wat we kunnen doen. Onze naaste is niet fysisch onze naaste, maar virtueel, digitaal, veraf…

Jezus heeft ons niet via Facebook bezocht, hé, Hij is onder ons mens geworden, Hij heeft met ons mee gestapt op die weg, ook in het lijden. Hij heeft niet efkens gewuifd naar de kinderen, Hij heeft ze op zijn schoot genomen, ze omhelst.

Schrijf eens een echte, papieren brief, met omslag en postzegel, naar een eenzame, een zieke. Het zal elk van hen zo’n deugd doen, en ze zullen na de verrassing, die brief verscheidene malen herlezen, tonen aan huisgenoten. Onlangs heb ik zo’n brief nog eens naar Martine geschreven, en dan ervoor gezorgd enkele dagen niet zelf de brievenbus te ledigen. ’t Was leuk hoor.

Ga eens op bezoek, neem tijd voor de andere, dat is van eeuwigheidswaarde…

 

Kortom: “Wees barmhartig, zoals jullie Vader barmhartig is. Werp je niet op als rechter, dan wordt je niet berecht. Veroordeel niet, dan zal je niet veroordeeld worden. Spreek vrij, dan zal je vrijgesproken worden. Geef, dan zal je gegeven worden. Een mooie maat, stevig aangedrukt, goed geschud en overvol zal je in de schoot geworpen worden.” (Lukas 6, 36-38)

 

Samen met alle zussen en broers van de Maria-Kefasgemeenschap wens ik u daarom allen een deugddoend Jaar van de Barmhartigheid.

 

Wij verwachten ook velen van u op de gezinsdag op zondag 6 maart 2016 met het thema, jawel, van de Barmhartigheid!

 

 

Alain

Advertenties