Maandelijks archief: maart 2015

Brief aan jonge koppels nr. 10

Beste vrienden,
Onze liefde voeden met de positieve blik, onze liefde zeggen aan de andere, en tonen doorheen kleine attenties, dat moeten we echt leren doen, dag na dag. Maar het lukt ons niet altijd, erger nog, soms zeggen we zaken die kwetsen, of doen we iets zonder met de andere rekening te houden.
Het is zelfs zo dat de persoon van wie wij het meeste houden, ons het meest kan kwetsen. Want als een vreemde ons negeert of minacht of iets verwijt, dan kunnen we dat wel achter ons laten, want wat weet die over ons? Maar de geliefde die ons verwijt of kwetst, dat kan heel diep gaan.
Sommigen denken dit met de mantel van de liefde te kunnen bedekken, of dat de tijd het zal helen. Wel, dat is niet zo. Bij een volgend incident, kan de opgekropte woede plots weer naar boven komen, en de factuur daarvan wordt dubbel en dik gepresenteerd!
Er zijn mannen die veel belang hechten aan het uitzicht van hun auto, en ze dan wekelijks grondig wassen en zelfs blinkend oppoetsen. Elk vuiltje, elk krasje moet eruit. Wie, zoals ik, zijn auto slechts sporadisch wast, juist voor de keuring, of voor een feest, of omdat vrouwlief het vraagt, merkt na verloop van tijd dat bepaalde vlekken niet zomaar meer verdwijnen. Dat is hetzelfde voor onze relatie. De spatjes, de krassen, ze moeten weg, anders gaan ze meer en meer wegen en de vreugde sluipt geleidelijk weg.
Gelukkig is er een schitterend reinigingsmiddel en dat is de vergeving in het echtpaar. Als je in liefde tekort schiet, als je weet of ervaart dat je de andere pijn hebt gedaan, vraag hem of haar dan om vergeving. Dat is geen vernedering, integendeel, het is grootmoedig! Ik bedoel, het is een teken van moed en het maakt je groot in de liefde. Als je het echt meent, zal de andere je dat gaarne vergeven, en je relatie groeit zelfs, het is het enige wasmiddel dat nog beter maakt!
Het moet gemeend zijn, een vluchtig “sorry!”, soms zelfs op geërgerde toon zal het zeker niet maken. Maar een momentje de andere aankijken, eventueel zeggen waarover het gaat en dan vergiffenis vragen of gewoon, maar gemeend “sorry” zeggen, is een mooi voorbeeld van echte communicatie, gevolgd door een teder moment van verzoening.
Het is ook belangrijk je niet te vergoelijken, of zogenaamde verzachtende omstandigheden in te roepen, tot zelfs een andere gedeeltelijk de schuld te geven. Durf jezelf kwetsbaar op te stellen, vraag vergiffenis en je krijgt heel wat terug. Het is ook hierin dat je beeld wordt van God die de barmhartigheid zelf is. Voor christelijk gehuwde paren heeft deze houding van voortdurende verzoening een grote dimensie, want ze is goddelijk.
Een mooie praktijk is het om elke avond, bij het slapen gaan, eventjes je dag te overlopen, en dan vergiffenis te vragen voor wat minder was, en de andere nog eens te zeggen: “Ik hou van je”.
Ik weet uit ervaring dat de eerste stap naar vergiffenis vragen wat moeilijk is. Maar eens je het gedaan hebt, is de vreugde om de verzoening zó, dat het de volgende keren al heel wat gemakkelijker gaat. Het is daarom ook goed om het te oefenen voor kleinere zaken, als het dan werkelijk nodig wordt, zal het gemakkelijker zijn. Kortom: gewoon DOEN!

Alain

Advertenties