Maandelijks archief: mei 2017

De huwelijksrelatie – liturgie van de liefde

We weten het uit ervaring: er zijn mensen die zich aan de anderen geven; ze zijn vrijgevig en geven hun tijd, hun geld, hun competenties… maar ze kunnen niet ontvangen. Deze belemmering wijst vaak op een gebrek aan eenvoud of zelfs nederigheid. Ze kunnen niet echt liefhebben, omdat ze niet kunnen ontvangen.

En dan zijn er diegene die willen krijgen. Ze verwachten alles van de anderen, van de maatschappij, de Kerk, maar ze hebben moeite om zich te geven. Zij zijn egocentrisch, op zichzelf gekeerd. Zij zijn het die zeggen: “De staat moet maar… De Kerk moet maar… Ik heb recht op …”.

De ware liefde is tezelfdertijd gave van zichzelf en onthaal. In het spreken, is dit luisteren naar de andere en zich uitdrukken.

Ook daar kan het bij onze koppels onevenwichtig zijn:

o Eén van de echtgenoten praat veel, uit zichzelf voluit maar luistert niet echt naar het verhaal van de ander.

o Een ander luistert wel, maar zegt niets over zichzelf. Men weet niet wat hij denkt, voelt.

Wij kennen allen de uitdrukking: “een koppel dat goed overeenkomt”. Dat is juist want het betekent dat het koppel in harmonie is, elkaar kan beluisteren en zo letterlijk naar elkaar komt.

Soms moeten de mannen waakzaam zijn op één punt: zij drukken zich gemakkelijk uit om hun gedachten over te brengen in verband met de politiek of het internationaal gebeuren; Zij aarzelen niet om te vertellen wat ze doen (hun activiteiten), maar ze hebben het moeilijk om te zeggen wat ze ervaren op het gebied van gevoelens en emoties. Ze zijn “zwijgzaam” , wordt hier en daar gezegd, en dat kan hun echtgenote doen lijden.

Laten we met Gods hulp “die stomme geesten” uitdrijven, die de echtelijke eenheid kunnen verstoren.

We zwijgen vaak ook omdat we de gevoelige onderwerpen niet willen aansnijden, omdat deze vroeger reeds conflicten veroorzaakten binnen de relatie. Ze zijn als explosieven  die wanneer ze  ontploften de liefde  ernstige kwetsuren toebracht., Dus gaat men, om ruzies te vermijden, bepaalde thema’s zorgvuldig uit de weg.

Onthouden we dat zes voorname “plaatsen” oorzaken van spanning en wrijvingen binnen  het koppel kunnen zijn. Ze vragen  een  daadwerkelijke “ontmijningsdienst” om explosies te voorkomen

1 – De relaties met de schoonfamilie die op bepaalde momenten in het jaar voorkomen, bv. Bij de vakanties: “Moeten we weeral naar uw moeder gaan?”

2 – De investering in werk en ontspanning: “Ah, natuurlijk gaat uw jogging weeral voor…”

3 – De geldkwesties: Hoe spreken we over het gezinsbudget en de keuzes die gemaakt moeten worden: samen denken, alleen beslissen, een list om de andere te overtuigen? ”Denk je dat het echt nodig is om deze nieuwe laptop te kopen?”

4 – De opvoeding van de kinderen kan ook zeer rijke dialogen opleveren:

“Je bent veel te hard met hem, je maakt je altijd kwaad. Je bent te autoritair… zoals je vader…”

“Oh ja, maar jij laat alles toe! Als hij moeilijk doet en grillig, dat is omdat jij hem geen limieten stelt, enz.”

5 – De seksualiteit: spreken we er samen over, of is het onderwerp taboe, ongepast?

6 – Het geestelijk leven: Sommige koppels kunnen het over alles hebben… maar niet over het geestelijk leven.

Het geeft hen een ongemakkelijk gevoel. Alsof ze vrezen dat die onthulling van wat zich intiem in hen afspeelt niet begrepen zal worden door de andere. En men onthoudt zichzelf van wat mogelijks zou bijdragen  tot een diepere geestelijke eenheid.

Advertenties