Maandelijks archief: januari 2018

De huwelijksrelatie – Liturgie van de liefde (vervolg hoofdstuk 7)

4.      De Zending

De misviering eindigt met de zending. In de apostolische brief Dies Domini over de heiliging van de zondag, benadrukt Johannes Paulus II de band tussen de mis en de zending (missie):

“Bij het ontvangen van het Levensbrood, bereiden de leerlingen zich voor om, met de kracht van de Verrezene en van Zijn Geest, de taken op te nemen die hen wachten in het dagelijkse leven. Inderdaad, voor de gelovige die de betekenis vat van wat hij volbracht heeft, zal de eucharistische viering niet haar volle zin putten uit wat in het heiligdom gebeurde.  […] In die geest moeten het gebed na de communie en het afsluiten – de zegening en de wegzending van de gelovigen – herontdekt worden en beter tot hun recht komen, opdat de deelnemers aan de Eucharistieviering dieper de verantwoordelijkheid zouden aanvoelen die hun toevertrouwd is. Na de wegzending van het volk, keert de leerling van Jezus in zijn gewoon milieu met de plicht om van heel zijn leven een gave te maken, een geestelijke offergave, aangenaam voor God (Rom. 12, 1)” (Dies Domini, 45, 1998).

 

Zo gaat het ook voor de echtelijke relatie.

Elk van de echtgenoten heeft in de liefdevolle eenheid een kracht ontvangen, verbonden aan het huwelijkssacrament, om zijn plichten van staat te vervullen. De activiteiten worden met hernieuwde kracht hernomen om in dienst te staan van de anderen.

De diensten zijn veelvuldig: dienst aan de partner, aan de kinderen, aan de maatschappij (professionele engagementen, verenigingen, politiek), aan de Kerk (parochie, beweging,…).

 

5.      Dienst aan de anderen

  • Wederzijdse dienst ad intra

Dient elkaar door de liefde.” (Gal 5, 13)

 

De koppels weten het uit ervaring. Na een tijd van echtelijke intimiteit, voelen de echtgenoten zich beter in staat om elkaar spontaan  een dienst te bewijzen. De echtgenoot die al dagen tegensputtert om een piepend luik te herstellen, doet het zonder morren, beter nog: al fluitend. De echtgenote die er een immens probleem van maakte om een plaats te ruimen, gaat in de aanval met de onversaagdheid van de H. Jeanne d’Arc van Orléans. Als de kleine diensten een bijzondere manier zijn om elkaar liefde te betuigen, dan is de seksuele relatie daar de krachtige motor van.

Als het hart vervuld is, loopt het over en kan teruggeven. De zending van het koppel zal concreet worden in deze zelfgave aan de anderen en aan de dienstbaarheid. De partner en de kinderen zijn daar de gelukkige begunstigden van.

 

  • Dienst aan de maatschappij ad extra

“Wanted… christenen gezocht die zich sociaal engageren.” De dienstbaarheid van de echtgenoten is niet alleen “ad intra” gericht, binnen het gezin; Hij is vooral bedoeld om op een veel bredere manier uit te stralen in het leefmilieu: “ad extra”. Het is een belangrijke inzet voor de waarachtigheid van de christelijke getuigenis. Dezer dagen maken we de opgang mee van het individualisme; het “ieder voor zich” wordt voorgesteld als gedragscode. Een cultuur die het egocentrisme zaait, oogst het verlies van aandacht voor het algemeen welzijn. Men begrijpt waarom politieke partijen, vakbonden, verenigingen en jeugdbewegingen moeite hebben om hun militante leden te vervangen. Zoveel mensen gedragen zich als verbruikers van activiteiten, waarbij ze de verschillende organisaties van de maatschappij reduceren tot dienstverleningen. De bekoring is voor velen groot om zich af te keren van de problemen in de maatschappij en zich terug te plooien op het privé leven alleen.

In die context wordt het koppel gezien als een “toevluchtsoord”. Het risico bestaat erin over te investeren in de affectieve, relationele en seksuele domeinen en van de geliefde te eisen op zijn eentje het geluk aan de andere te bezorgen. Als dan zonder mankeren de tijd komt van ontgoochelingen en onvoldaanheden, wordt de frustratie niet verdragen en de fusionele liefdesrelatie mondt uit op een breuk.

Het christelijk koppel is niet geroepen om teruggeplooid in een zacht affectief cocon te leven. Zijn echtelijke liefde nodigt uit om “het gezinsbouwwerk” te bouwen, en breder nog om deel te nemen aan de bouw van “het huis van de maatschappij”.

Volgens de formule van Saint-Exupéry: “Beminnen, dat is in dezelfde richting kijken”.

De gehuwde leken worden door God en de Kerk uitgenodigd hun echtelijke en familiale liefde uit te stralen in hun leefwereld. Aan hen om te onderscheiden, volgens hun gaven en hun beschikbaarheid, welke de plaatsen zijn van hun inzet in dienst van de anderen. Door zo te handelen, beantwoorden ze hun koninklijke roeping van gedoopte in Christus: voor de leerlingen, als voor de Meester, regeren, is dienen (Mark. 10, 42-43)

Johannes Paulus II heeft aan de koppels deze “zendingsbrief” herinnerd op een nogal intense manier:

“Het is ook voor de echtgenoten en de christelijke ouders, in het domein van de wereldse en tijdelijke realiteiten, die hun bestaan kenmerken, dat de woorden van het Concilie van toepassing zijn: “Zo wijden de leken de wereld zelf toe aan God, door Hem in de heiligheid van hun leven, in alles te aanbidden.” (N° 56, Exhortatie voor het gezin)

 

De heel mooie huwelijkszegening in de katholieke huwelijksliturgie, door de priester over de echtgenoten uitgesproken, resumeert gevat de zending van het koppel “ad intra en ad extra”.

God, door wie man en vrouw zijn verenigd,

En die aan deze eenheid,

Ingesteld van bij het begin,

De enige zegening die niet werd weggeveegd,

Noch door de straf na de erfzonde,

Noch door de veroordeling van de zondvloed;

Kijk naar deze bruid

Die voor haarzelf alle goeds vraagt

Van uw zegening:

Dat zij enkel vrede en tederheid weze;

Dat ze zich gedrage

Als de heilige vrouwen uit de Schriften;

Dat haar bruidegom haar al zijn vertrouwen geeft,

Door te erkennen dat zij hem gelijkwaardig is,

En dat ze met hem de genade van het leven erft,

Dat hij haar eerbiedige en altijd liefheeft

Zoals Christus zijn Kerk heeft liefgehad.

Heer, wij bidden u,

Geef aan deze nieuwe echtgenoten

Stevig te zijn in hun geloof

En uw geboden ter harte te nemen;

Dat ze elkaar trouw blijven

En dat hun leven schoon zij in de ogen van allen;

Dat de kracht van het Evangelie hen sterk make

En dat ze onder de mensen

Ware getuigen wezen van Christus.

Moge hun verbond vruchtbaar zijn,

Dat ze zich gedragen als rechtvaardige en goede ouders,

En dat ze beiden de vreugde mogen beleven

De kinderen van hun kinderen te zien.

En dan, na een gelukkig leven,

Dat ze komen tot het geluk van de heiligen in het Rijk der Hemelen.

Door Jezus, de Christus, onze Heer. Amen

 

Huwelijkszegening n° 2,    Ritueel voor de huwelijksviering,

 

 

 

Advertenties