Samen op Weg november 2020

Zussen en broers,

Beste vrienden van Samen op Weg

We zitten weer in een soort Lock down, en het virus probeert heel ons leven te beheersen. Het verveelt ons, het belemmert ons, en als we niet goed in ons vel zitten, kan het ons ook ontmoedigen.

De maatregelen ontzien de economie, maar treffen vooral de sociale contacten, die herleid zijn tot een strikt minimum. Wij worden als het ware opgesloten in een kleine bubbel, waarin we maar één persoon tegelijk mogen toelaten.

Het internet lost niet alles op, maar gelukkig zijn er creatieve oplossingen om toch, al is het maar via het scherm, samenkomsten mee te maken, opleidingen te volgen, met de familie dichtbij of veraf te communiceren, en ook het blijde nieuws te beluisteren.

Zo beluister ik nu dagelijks een priester, die in de bijbel soortgelijke situaties uitkiest en uitlegt, en zo tot enkele goede tips komt, om deze tijd als christen niet te ondergaan, maar te leven.

U kent allemaal het verhaal van de leerlingen van Emmaüs. Het is de avond zelf van de verrijzenis van de Heer. De twee mannen, Kleopas, en een andere leerling, behoorden niet tot de apostelen, maar wel tot een bredere kring van de leerlingen van Jezus, die de laatste dagen in Jeruzalem hebben meegemaakt, en er vast van overtuigd waren dat Hij Israël zou bevrijden van de Romeinse bezetter. Intussen werd Jezus gevangen gezet, berecht, gemarteld en is aan het kruis een verschrikkelijke marteldood gestorven.

Dat was niet wat ze verwacht hadden. Ze zijn ontmoedigd, alle hoop is verloren. Wel hebben enkele vrouwen verteld dat ze in de vroege morgen het graf leeg hebben bevonden, en dat ze engelen gezien hebben, die verklaarden dat Jezus leefde. Wij kennen het vervolg natuurlijk, en de verdere verschijningen van Jezus, maar voor die twee mannen was het niet zo evident.

Ze weten niet wat ze er moeten van denken en ze beslissen Jeruzalem te verlaten, en terug te keren naar hun gewone leven, zij het een wat triestig leven, na alles wat ze gedroomd hadden. En onderweg kunnen ze het niet laten onder elkaar te spreken over de gebeurtenissen. Het is zoals nu, alle gesprekken, het nieuws enz. … gaan over het virus, de Lock down, …

En dan verschijnt er plots nog iemand, een vreemdeling, die hen ondervraagt.  Ze kunnen het niet laten ironisch te vragen of hij de enige vreemdeling is in Jeruzalem, dat hij niet weet wat er die dagen gebeurd is, en ze brengen hem op de hoogte. Vervolgens krijgen ze een lange catechese tot ze hun doel bereiken. Jezus haalt de passages uit het Oude Testament die op Hem betrekking hebben en die voorspellen dat Hij moest sterven, en zelfs op die vreselijke manier. En ze luisteren en laten zich langzaamaan overtuigen. Zij voelen hun hart verwarmen. Bij het breken van het brood herkennen ze Jezus. Ze worden als het ware getransformeerd, en ervaren de vreugde van de verrijzenis.

Op verschillende manieren verandert hun leven. Hun ontmoediging slaat om in vreugde, hun twijfels gaan over in getuigenis, van doden worden ze weer levend, zo besmettelijk is de verrijzenis.

Jezus gaat wel heel delicaat en pedagogisch te werk.

Eerst stelt Hij hen enkele vragen, waarop Hij het antwoord kent, maar Hij laat hen toe zich uit te drukken, hun droefheid, hun twijfels uit te spreken. Zij hebben als het ware zichzelf opgesloten in hun bubbel. De boodschap van de vrouwen was niet bij machte deze bubbel te doorprikken, en Jezus probeert het ook niet van buiten. Jezus gaat echt samen met hen op weg, dringt zich niet op, verwijst niet naar zichzelf: “Ik had het toch al gezegd…” Hij komt bij manier van spreken in hun bubbel en laat ze zelf aan de hand van de teksten ontdekken wat er werkelijk gaande is.

Beste vrienden van samen op weg,

De tweede leerling van Emmaüs wordt niet bij naam genoemd, en dat is omdat Lucas in het laatste hoofdstuk van zijn evangelie, dit traject voorstelt voor al zijn lezers, voor elke leerling van Jezus.

Zo kreeg ik in de podcast het voorstel om tijdens een wandeling, die dus toegelaten is, of anders in een stille ruimte virtueel op stap te gaan, met deze tekst en met Jezus zelf. Dit is volledig volgens de regels, hé. Ik geef het jullie dus ook mee, dit voorstel.

Je vertelt aan Jezus je leven vandaag, je zorgen, je problemen, wat je op je hart hebt.

Je luistert naar Hem. Je gaat in dialoog met Hem.

Na een tijdje zal je hart ook gaan branden.

Naast de dialoog met Jezus, is er nog iets. Als christenen zijn we geroepen om de Heer na te volgen. In dit verhaal krijgen we enkele voorbeelden van de handelswijze van Jezus.

Er is eerst zijn luisterbereidheid. Ofschoon Hij alles weet, stelt Hij toch vragen en luistert geduldig, vol respect naar zijn gesprekspartners. Hij onderbreekt ze niet, maar antwoordt op het einde. Is dat al geen eerste tip voor ons, in het koppel. Kunnen luisteren naar de andere, zonder oordeel, zonder te denken dat ik het al weet, met volle aandacht, niet met één oor naar de andere, en het ander oor naar het nieuws op de achtergrond!

In deze speciale tijd, hebben we zeker kennissen of vrienden in de put of in eenzaamheid. Kunnen we tijd nemen en geven door hen op te bellen en te beluisteren, of door hen een brief te schrijven. (zie ook vorige samen op weg 😉 )

We kunnen ook leren van de pedagogie van de Heer. Hij reikt geen kant en klare oplossingen aan, maar geeft hen de nodige tips om zelf in de teksten die ze kennen te ontdekken wat er echt aan het gebeuren is. Hoe vaak wordt er geen goed bedoelde raad gegeven, terwijl de andere er nog niet klaar voor is, of dat wijzelf het niet echt hebben begrepen en naast de kwestie blijven. Laten we vooral geduld hebben, en luisteren, vaak zal de andere daar al heel wat mee geholpen zijn!

Als Jezus het brood breekt, dan geeft Hij zichzelf. In de dialoog met Hem, kunnen we misschien van Hem horen wat wij van onszelf met anderen kunnen delen. Tijd zal zeker al één van die geschenken zijn. Tijd is kostbaar, en gegeven tijd is goud!

Beste vrienden van samen op weg, heel de gemeenschap van Maria-Kefas bidt voor jullie, en we vertrouwen u toe aan de zorg en het gebed van onze moeder Maria. Zoals in Cana kan ze ons dichter bij de Heer brengen, en de dialoog tot stand brengen.

En om pater Roger zaliger te citeren:

“Tot altijd!”

Alain

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s