Eerste brief aan jonge koppels

Beste vrienden,

Misschien kent u mij niet eens, en toch durf ik vrienden schrijven, want al wie in het huwelijksbootje stapt en dit avontuur durft aan te gaan, noem ik mijn vrienden.

Weldra ben ik 40 jaar gehuwd, en dan spreekt men al van een ervaringsdeskundige. Wel, als ik een ervaring met jullie mag delen, dan is het juist mijn onkunde, mijn onwetendheid van het begin, gelukkig gepaard met een stevige verliefdheid en jeugdige overmoed om met dat bootje, en vooral mijn vrouw erbij, van wal te steken, voor altijd, in goede en kwade dagen, in voorspoedige wind, en regelmatige stormen of erger nog, windstilte.

En als ik nu, 40 jaar later, een gelukkige echtgenoot ben, dan heb ik dat te danken, uiteraard aan mijn vrouw, maar ook aan heel wat vrienden, kennissen, zelfs onbekenden, die ons in dit leven geholpen hebben, met een uitspraak, een raadgeving, een tekst, een boek, weekends voor echtparen, getuigenissen, steun, gebed, vriendschap, …

Om koppels in hun relatie te helpen, bestaan er heel wat boeken, van pausen, van priesters, van psychologen, van gehuwden. Het is dus niet mijn bedoeling, om er eentje aan toe te voegen, vooral omdat ik geen deskundige ben in theologie, psychologie, therapie en dergelijke. Maar dank zij die vrienden, heb ik toch enkele parels gevonden, en dat is wat ik met jullie wil delen.

Ik blijf graag bij het beeld van het huwelijksbootje, want als je met twee aan het huwelijksavontuur begint, dan verlaten jullie de gekende oever van het leven bij je ouders, om van wal te steken, het onbekende tegemoet. Jullie weten niet precies waar jullie zullen uitkomen, net zoals Christoffel Columbus, maar er is een diep verlangen om er iets van te maken, om te ontdekken wat uw bestemming is, en jullie varen niet blind. Jullie hebben een kompas, kaarten, een zeil of een motor, en communicatiemogelijkheden met andere bootjes.

Wij zijn ook nog onderweg in zo’n bootje, en wij willen nu regelmatig boodschappen uitzenden om ervaringen te delen met de bootjes rondom ons. Dat is de bedoeling van de brieven aan jonge, maar ook minder jonge koppels.

Tot een volgend schrijven,

Alain

Advertenties

Een gedachte over “Eerste brief aan jonge koppels

  1. Geert Moerkerke

    Dag Alain,

    Bedankt voor je brief, en hoewel we geen jong koppel meer zijn in de letterlijke zin van het woord ben ik getroffen door het beeld van de boot die je gebruikt.
    Toen we huwden voor de kerk zaten we tijdens de plechtigheid voor het altaar en ( ik was niet zeer gelovig ) plots kreeg ik een beeld: m’n liefste en ikzelf stapten in een bootje dat van wal stak, ik voelde me supergelukkig, en plots zag ik dat nog iemand bij ons zat, Iemand die me beloofde steeds bij ons te zijn en voor ons te zorgen.
    Dit beeld heeft me sterk getroffen en draag ik steeds bij mij.
    Geert

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s